Pinksterfeest: “Jullie zullen kracht ontvangen”

Afgelopen weken werd ik in beslag genomen door de Helderse politieke perikelen. Vanuit de Christen Unie ben ik commissielid voor het “sociaal domein”. Ik ben hier nauw bij betrokken doordat ik onder andere via mijn werk bij Stichting Present voortdurend in aanraking kom met mensen die in de knel zitten. Beslissingen die genomen worden over het “sociaal domein” hebben vaak rechtstreeks gevolgen voor deze mensen.
Waarom ga ik u hiermee lastig vallen, vraagt u zich misschien af? Wat heeft dit met de kerk, met christen zijn te maken?
Mijn ogen zijn ervoor open gegaan, dat er op bijna ieder bladzijde van de Bijbel, zeker in het oude testament, geschreven wordt over rechtvaardig besturen, recht doen aan armen, vreemdelingen, verdrukten. In de wet die Israël van God kreeg, stonden allerlei bepalingen om armoede te bestrijden. Daar spreekt zoveel wijsheid en liefde voor het hele volk uit. Dat motiveert me telkens weer om met het lastige politieke werk bezig te zijn.
De afgelopen weken waren voor degenen die vanuit de Christen Unie direct betrokken waren bij de coalitieonderhandelingen heel spannend, kunnen we achter het beleid staan, en dan ook telkens de vraag hoe we het meeste kunnen betekenen voor de mensen die in onze stad onder ziekte en armoede te lijden hebben. We hebben veel gebeden om wijsheid en inzicht. Wat bemoedigt God dan door Zijn Woord! Op de dag waarop we een belangrijke beslissing moesten nemen las ik in mijn dagelijks woord:
Aan Hem die door de kracht die in ons werkt bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken, aan Hem komt de eer toe, in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid. (Efeziërs 3: 20,21)
“Door de kracht die in ons werkt”, daarmee kom ik terug bij “de gemeente”. We hebben elkaar gekregen om voor elkaar te bidden. Wilt u meebidden voor het bestuur van onze stad, om de kracht van de Heilige Geest voor degenen die zich daarvoor inzetten ook vanuit onze gemeente.
“God kan oneindig veel meer doen dan wij zelf vragen of denken… “ Daarmee kunnen we ook als gemeente van Christus verder!

Anjo van Dam

Niets nieuws!

Toen wij vorige maand als kerkenraden op zaterdagochtend bij elkaar zaten om samen het geloofsgesprek aan te gaan werd door een van de broeders de volgende vraag gesteld: Hebben wij elkaar nog iets nieuws te vertellen?

Deze vraag ontstond naar aanleiding van een bijbel gedeelte uit Handelingen 2 (vers 37-47), waar het leven van de eerste gemeente werd beschreven. Deze eerste christenen, die korte tijd voordat Petrus hen toesprak nog riepen dat Jezus aan het kruis moest, beseffen zich nu wat Jezus voor hen heeft gedaan en dat zij niet zonder deze Zaligmaker kunnen. Hoewel Jezus meerdere malen had aangegeven dat niemand tot de Vader kan komen dan door Hem, beseften deze mensen dat pas na de toespraak van Petrus.

Ik denk niet dat al die mensen die na de toespraak van Petrus tot geloof kwamen iets nieuws hoorden. De Heilige Geest liet hen beseffen wat de Zaligmaker voor hen had gedaan.

In ons gesprek met beide kerkenraden hebben wij ons gezamenlijk afgevraagd of wij nog wel beseffen wat Jezus voor ons heeft gedaan en hoe dankbaar wij mogen zijn met zo’n Heiland. Als je dat beseft, dan wil je hem toch elke dag weer de lof en eer toebrengen.

J.W. Vroegop

Verbonden zijn, ook aan elkaar

Overdenken is nadenken over gebeurtenissen die je bezig houden. Hemelvaart, Pinksteren en de Wederkomst van de Heer Jezus zijn gebeurtenissen waar ik veel aan denk.

Voor mensen die de Bijbel niet kennen is de betekenis van Hemelvaart en Pinksteren meestal onbekend. Toch is juist in het beleven van deze dagen een groot perspectief gegeven.

Hemelvaart: Jezus gaat terug naar Zijn Vader. Hij gaat zitten aan de rechterhand van Zijn Vader. En dit is de plaats waar de Satan aldoor om gestreden heeft zolang Jezus op aarde was. Maar die strijd heeft Satan volledig verloren. Hij speelt nog zijn rol en dat merken we al te goed.

Jezus is de Overwinnaar. Wat een feest, wat een triomf. Wat beloofde Jezus voor Hij terug ging naar Zijn Vader? Ik ga heen om jullie een plaats te bereiden. Waar Mijn Vader en Ik zijn, daar mogen jullie ook komen. Ik zal jullie een Trooster sturen, de Heilige Geest. Hij zal in jullie komen wonen en een band leggen tussen de Vader en Mij en jullie. Door Hem zullen jullie niet alleen zijn. Wat er ook gebeurt: Hij is er altijd bij. Evenals Mijn Vader en Ik er bij zijn.

Met het Pinksterfeest denken we er aan dat de Heilige Geest is gekomen en nu woont in de harten van de gelovigen. Dat geeft ons als gelovigen ook een band aan elkaar.

En er is perspectief op een nog grotere gebeurtenis. Want Jezus heeft beloofd dat Hij terug zal komen. Niemand weet wanneer dat gaat gebeuren, alleen God weet dat. (dat staat in Mattheüs 24.) Dan komt Jezus alle gelovigen, ook degenen die al heel lang geleden gestorven zijn, ophalen. De doden staan op, zoals Jezus in het graf opstond. En iedereen die in Hem gelooft gaat met Hem mee naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Dat mogen we vast en zeker geloven. God is zo enorm trouw en Hij liegt niet. Hij heeft Zijn Woord gegeven. Wat een God hebben wij. Een God vol van genade, goedheid en liefde. Geprezen zij Zijn Naam!!!

Mary Post

Bid voor de stad

Deze overdenking schrijf ik op de laatste dag van de week van gebed. In die week was ik samen met Herman Dubbeldam naar Arnhem voor een Umoja-conferentie. Umoja is Swahili voor samen. Dat geeft ook aan wat het doel is van deze beweging. Christenen uit Afrika laten zien aan de christenen in Europa hoe ze als christenen actief zijn voor de stad, de wijk waarin ze wonen. Herman is daar geweest en kwam met allerlei enthousiaste en indrukwekkende verhalen terug en nodigde mij uit deze dagen in Arnhem met hem mee te gaan. Dat is voor mij bijzonder goed uitgepakt.

Onderweg naar Arnhem, ik reisde per trein, las ik de stukken door die ons ter voorbereiding waren toegestuurd en alleen al wat ik daar las, maakte diepe indruk op me. Zo werd in één van die stukken de vraag gesteld: ‘hoe zou jouw land, jouw stad, jouw straat er uit zien, als God jouw gebeden daarvoor verhoorde?’ Voor mij was dat een confronterende vraag. Hoe vaak bid ik voor mijn buren, voor de stad waarin ik woon? En: wat bid ik dan voor mijn buren, voor de stad? Lees meer

Het Licht van de wereld

In de herfstvakantie was ik betrokken bij de vakantie bijbelclub in ’t Kruisanker. Het waren twee mooie ochtenden met veel kinderen. Ik ben dankbaar dat we dit werk gezamenlijk, CGK en GKV, met veel  enthousiasme kunnen doen. Het thema was: Jezus is het Licht van de wereld. Daarom ging de Bijbel vertelling, die ik zou doen, over de geboorte van Jezus.

Bij de voorbereiding vond ik een boekje over het heelal en het ontstaan van sterren en planeten. Wat indrukwekkend, stelsels van stoffen en gassen waaruit miljoenen sterren en planeten volgens een ingenieus plan hun banen maken en rond elkaar draaien.

De ster die de wijzen zagen, moet al duizenden jaren geleden zijn gemaakt, God had Zijn reddingsplan al heel lang geleden voorbereid, niet alleen op aarde maar ook in het heelal werden voorbereidingen getroffen voor een overweldigende aankondiging van de geboorte van Gods Zoon, Jezus Christus.

De wijzen komen direct in actie, nemen afscheid, huren personeel in, pakken hun kamelen voor een lange reis en volgen de ster. Ze laten zich ook niet stoppen als ze even op een verkeerd spoor komen als ze denken dat ze in het paleis van Herodes moeten zijn.  De ster volgend vinden ze Jezus, het Licht van de wereld.

Nu is het aan ons om, net als de wijzen, dit Licht te volgen, als het donker is om ons heen, of als we de weg niet goed zien is Hij het Licht op ons pad.

Door Jezus te volgen kunnen ook wij ons Licht laten schijnen, door aan kinderen het evangelie door te geven, doordat ieder op zijn eigen manier liefde, vrede en vreugde mag brengen.

Anjo van Dam