Bericht van Marlute van Dam

Half april ben ik weer op reis geweest om Nederlandse gevangenen in Roemenië te bezoeken. Al deze gevangenen heb ik al een keer bezocht, dus het was interessant om te zien hoe het nu met ze ging. Er was een man bij die het in oktober allemaal niet meer zag zitten en erg ziek was. Ik was geschokt toen ik hem zag en wist niet wat ik moest doen of zeggen. Het enige wat ik kon doen was bidden en dat heb ik gedaan. Bij dit tweede bezoek herkende ik hem haast niet, want hij was gezond en hij lachte en praatte honderduit. Hij had betere kamergenoten gekregen, hij had geen nachtmerries meer en er was hoop dat hij binnenkort naar Nederland mag gaan. Ik vond het geen toeval dat al deze verbeteringen sinds oktober hadden plaats gevonden, er is kracht in ons gebed!

Ook op een andere manier heb ik God aan het werk mogen zien. Ik had weer geprobeerd om een vrouwen bijbelstudiegroep te starten, maar dat lukte niet, omdat een aantal van de vrouwen in het buitenland was. Op een dag liep ik naar de winkel en kwam ik een man tegen. Hij vroeg me of ik bij zijn vrouw op bezoek wilde komen. Dat heb ik gedaan en het bleek dat de vrouw zich wilde bekeren en meer over de Bijbel wilde leren. We hebben samen uit de Bijbel gelezen en gebeden. Nu heb ik een andere vrouw gevraagd om haar te bezoeken en samen met haar uit de Bijbel te lezen.

Ikzelf ga nu naar Georgië voor een training om vertaal-teams advies te geven (als consultant). Ik hoop in mei weer naar Nederland te komen. Hopelijk zie ik jullie dan!

Bedankt voor jullie gebeden!

Groeten van Marlute

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.